عکاس: حمید ناصری
اولين نشانهها از آنچه كه در آينده براي خورشيد ما اتفاق ميافتد، اول بار به طور اتفاقي در سال ۱۷۶۴ كشف شد. در آن زمان چارلز مسيه مشغول گردآوري ليستي از اجرامي بود كه نميبايست با دنبالهدار اشتباه گرفته ميشد. بیست و هفتمین شي در ليست مسيه كه به نام M۲۷ يا سحابي دمبل شناخته ميشود، يك سحابي سيارهاي است. اين همان نوع سحابي است كه زماني كه همجوشي هستهاي در هسته خورشيد متوقف شود، از خورشيد به جا خواهد ماند. M ۲۷ يكي از درخشانترين سحابيهاي سيارهاي در آسمان است و ميتوان آن را در نزديكي صورت فلكي روباه با دوربين دوچشمي مشاهده كرد. ۱۲۰۰ سال طول ميكشد تا نور M۲۷ به ما برسد، كه در اين تصوير با رنگهاي ناشي از انتشار هيدروژن و اكسيژن نشان داده شده است. درك ماهيت فيزيكي و اهميت M۲۷ بسيار فراتر از علم قرن ۱۸ بود. حتي امروزه بسياري از اسرار، درباره سحابيهاي سيارهاي دوقطبي مانند M۲۷ نامكشوف باقي ماندهاند، مثل مكانيزم فيزيكي كه باعث خروج گاز از يك ستاره كم جرم شده و با انتشار اشعه ايكس يك كوتوله سفيد برجاي ميگذارد.
