عکاس: علی ابراهیمی سراجی
وقتی ماه به خورشید نزدیک می شود بسیار باریک می گردد و مانند تار مویی در آسمان می ماند. شکار آن در این حالت به علت تابش بالای نور خورشید سخت می شود. در دنیا این گونه هلال ها به علت سن بسیار کم پیش و پس از مقارنه بسیار پر اهمیت هستند. دو هلال فوق صبحگاهی ذیحجه 1436 و صبحگاهی ذیقعده 1438 است که هر دو با یک دوربین کنون 500 دی و یک نوع تلسکوپ آکروماتیک 150 میلیمتر شکستی عکاسی شده اند. همان طور که در تصویر مشخص است، هلال باریک تکه تکه شده است و به علت نوع چینش عوارض لبه ی ماه و ایجاد سایه کوه ها به این شکل دیده می شود.
درباره عکاس:
علی ابراهیمی سراجی متولد سال 1361 در تهران است. او از سال 1372 به علم پر رمز و راز نجوم شیفته زیبایی های آسمان شب علاقه مند شده است. وی دوره های مختلف تقویم و رویت هلال را از سال 1381 در مرکز نجوم آستان حضرت عبدالعظیم (ع) سپری کرد. وی در حال حاظر مدرس نجوم در دوره های مختلف تحصیلی، دبیر و عضو کمیته علمی ستاد استهلال استان تهران، عضو هیئت تحریریه ماهنامه نجوم و عضو باشگاه نجوم برج میلاد است. از وی مقاله های بسیاری در ماهنامه نجوم و برخی از جراید به چاپ رسیده است و کتاب تقویم 4020 ساله ی هجری شمسی کار مشترک ایشان با استاد ارجمند محمدرضا صیاد است. او به شکار هلال ماه و رصد خورشیدگرفتگی در اقصی نقاط دنیا بسیار علاقه مند است و همواره سعی دارد تا دانش نجوم را به دانش آموزان منتقل کند. وی معتقد است که پیشرفت علمی و نجومی ایران در آینده به دست دانش آموزان خواهد بود به همین علت تدریس نجوم به دانش آموزان از اولویت های فعالیت او در علم نجوم است. وی همچنین در برنامه های رصدی برج میلاد به صورت عمومی نزدیک به چهارصد برنامه رصدی را با هدف ترویج علم نجوم تاکنون برگزار کرده است.
